મદિરાભિસરણ

લીલા તમામ તર્ક તપાવી શકાય છે
શબ્દાલુઓનો ઘાણ ઉતારી શકાય છે.

કાંટાઓની મનોસ્થિતિ પામી જવી પ્રથમ
ફૂલો સુધી જવાય તો મ્હેંકી શકાય છે.

બહુ તીવ્ર થાય તો મદિરાભિસરણ થકી
હોશો હવાસની સ્થિતિ પલ્ટી શકાય છે.

જળમાં હવામાં બહુ બખિયા લઇ સમજ ઉગી
રે ! પાટલૂન ખુદનું જ સાંધી શકાય છે.

ગોથે ચડી ફસાય ઘણે દૂર તે અગાઉ
હુંકારવી પતંગ ઉતારી શકાય છે.
== જિજ્ઞેશ કોટડીયા

અવસરો છૂટી ગયા..

પ્યાજ કાપી આંખ નીચે, અશ્રુઓ લૂંછી ગયા 
આ રુદનમાં દર્દ ક્યાં છે એવું પણ પૂછી ગયા 

આ તરફ દસ્સું ચડે, ચશ્મા થકી જાણી ગયા
બંધમાં ચાલી ઘણું, દલ્લો બધો તાણી ગયા

એક ટીપાંનો પકડવા કાઠલો ભટકી ગયા 
એટલામાં બાંધ તોડી સરવરો છટકી ગયા 

પ્રશ્નપત્રો.. છો કુંવારી આંખનાં ફૂટી ગયા 
ઉત્તરો શોધી રહું ત્યાં અવસરો છૂટી ગયા

રંગ મારી કલ્પનાઓનાં બધા લાગી ગયા 
ત્યાં જ આખું દ્દશ્ય લઇ લૂંટારુઓ ભાગી ગયા 

રાતનાં હલ્લો થયો ને પોપચાં ફૂલી ગયા 
હું સમજતો કે મને એનાં સ્મરણ ભૂલી ગયા

ped mar chuka

           તરફડી મરતાં ગયા ખરતાં ગયા ખૂટી ગયા
          અંગ પરથી એમ સઘળાં પર્ણકો છૂટી ગયા

           સુજનો શાખા પ્રશાખાઓ બધી ઝૂંટી ગયા
           પંખીઓ માળા ન ભાળી મસ્તકો કૂટી ગયા

           તેજ દ્રવ્યો ઉપનગરનાં, મૂળમાં ઘૂસી ગયા
           ધૂમ્રનાં ગોટા બચેલો ભેજ પણ ચૂંસી ગયા

          માંડ મળતી નીરની એક સેર અટકાવી ગયા 
        આ હુનરનું મુજ પર જ ચોખૂણ લટકાવી ગયા

            રેત લોઢાંનાં મિનારા આભને સુંઘી ગયા 
            તારલા ડાળો તજી પારાપિટે ઊંઘી ગયા

           પૂરતી કરવા ખરાઈ છાલ જે છોલી ગયા 
       આ શજરમાં જીવ ક્યાં છે એવું પણ બોલી ગયા

          દોસ્ત જૂનાં..ટાઢ ને તડકો, મોઢે આવી ગયા
           વાયરા..ખાલી ખબરદાનીને ખખડાવી ગયા

         જીવો માયાવી વિના ઑક્સિજને જીવી ગયા 
          દ્દશ્ય એવું જામતાં આંખો અમે સીવી ગયા 

          

Nostalgia DD

दादाजी हमको रोज़ रोज़ Dabur 
Chyawanprash खिलाते रहे 
और हम गर्ल फ्रेन्ड को Mango Frooti 
Fresh And Juicy पिलाते रहे 
सुंदर दिखती और तेज़ चलती वो
भीड़ को चीरती थी Avanti Garelli की तरह 
पसन्द था उसे बहुत ही रंगों से 
लिपटकर घुमना Garden Vareli की तरह 
Chal Meri Luna पर बिठाकर अकसर 
उसे Nescafe मिलती वहाँ तक ले आए 
Hero Panther के बड़े पहियों का कमाल 
ना होते हुए भी यहाँ तक ले आए 
आती थी JAI Sabun से नहाकर वो रोज़ 
उसे Pehla Pehla Pyar मैं समजता रहा 
जब उसके मन की VIP Alpha Suitcase में 
छुपी Lazer Ki Tez Dhaar लगी तब ख़ून बहा 

एक दिन जो कहा आओ मिलझुल कर 
नया जहाँ बसाएँ Godrej Storwel से
रसोई सजाएँ चलो Namak Ho Tata Ka 
और Naturally .. Postman Tel से 
अपने घर के आटे की बात ही कुछ और 
हम Milcent Gharelu Atta Chakki 
भी लायेंगे घर ..ये सुनकर मुझे देखती रही...
फीर वो Pan Pasand Pan Ka Swad
Ghazab Ki Mithaash भर के बोली : 
Shaadi Aur Tum Se ? Kabhi Nahi...
पापा कहते है रुपये के सिक्कों में
Tractor पे लिखे h..m..t.. ढुंढा करने से 
HMT की Watch कभी मिलेगी नहीं...
जाऊँगी Only उस Vimal के साथ 
Maruti 8 hundred होगी जिस के हाथ 
मुझे देगा Titan की घड़ी सिर्फ वही...

Everest Cement Ki Chaadaren तोड़कर 
आ गिरी बिजली ने मुझे Zor Ka Jhatka दिया 
Mirinda तो क्या जाने कीधर था उस वक्त 
शुक्र है उस दिन पी हुई Lehar Pepsi की 
ठंडी लहरोंने सर को फटने से बचा लिया 
मैने कहा OK, Yehi hai right choice ख़ातुन 
you need सचमुच काफ़ी बड़ा साबुन 
ख़ुश्बू लीजिए उसकी और Take A Break 
with Ravalgaon Coffee Break 
तो क्या हुआ जो Charmis ने तुम्हारी 
Rukhi Twacha Ko Reshmi Banaaya 
और Lakme Face Moisturiser ने बग़ैर 
Make Up तुम्हारी Kismat ko Jagaaya 
बिना Raymonds का Heavenlike Feel मिले 
मैं इक Complete Man नहीं बन पाया 
वरना मेरे सीने में भी Red & White का दम है 
मैंने भी ममता से भरा Dalda Ghee है खाया  

जाओ Shilpa Bindi और Kumkum से 
Chaar Chaand Lagaao 
किसी और के Ghar ki Ronak Badhaao 
Nerolac Nerolac Paints वाली 
Rangon Ki Duniya Men Jaao 
Rangeen sapne sajaao 
रोज़ Kachhua Jalaao 
रोज़ Machchhar Bhagaao 
और United Ke Gun Gaaye Jaao 

कोई गुंजाईश ना रही अब उस के 
Coming back To Siyaram की 
पसंद सभी की TT Baniyan पहनने से क्या
कमी थी Unmistakably Digjam की 
उधर वो Vicco Turmeric Ayurvedic 
Cream और हल्दी का उब्टन लगा रही थी 
इधर दादी माँ मेरे लिये Ajanta 
Clocks ki symphony बजा रही थी 
Old Spice लगाकर ले गया कोई S.Kumar  
उस Nivea Girl को अपने साथ Gwalior 
अफ़सोस ! मेरे पास VIP Frenchie नहीं थी 
वरना Deluxe होता मेरा भी interior.. 

Dip Dip Dip करके घुलता चला ग़म 
दिल में Tajmahal Tea Bag की तरहा 
सुकून दे सके ना Bagpiper Soda 
ना Kingsize Four Square का सिरा 
RIN से धुले नये कपड़े पहनकर जाता कहाँ 
मैं Clearasil लगाता किस के लिए 
वो शख़्स तो GoGoGoGo GoCool छोड़ गया 
मैं Breeze से नहाता किस के लिए 
जिस Citra की दिल को ठंडक थी 
वो Super Cooler तो उसके साथ गया 
अब Lipton की कड़क Tiger चाय पीकर 
फर्ज़ी रौब जमाता किस के लिए 
एक सुबह 7 O'Clock पापा ने आकर डाँटा  
Chehra Tumhara Dene Laga Hai Aawaz 
आज ही ToothPaste करने की Promise दो 
और भैया घुमा लो ज़रा Stainless Topaz 

जब चुस्ती न आई BRU Instant से भी 
और हो गई Eveready दिल की Battery कम 
तो दिल चीखा Give Me Red Give Me Red 
Please recharge me O my Maltova Mum 
मम्मी से कहा De Do Mujhe Ujaala 
Aisa Jaisa Luxray Bulb Luxray Tube 
वो बोली Nataraj Sharpener सी है ज़िंदगी 
Bina Tode ही Chhile Khub 
Dont Worry Have Percy my son 
बनो CEAT की तरह Born Tough one 
जैसे Binaka गया और Cibaka आया 
वैसे Himani गई तो Emami आयेगी 
Iodex Malo Aur Kaam Par Chalo 
Ooh Aah Ouch की घड़ीयाँ भी जायेगी 

मैने भी मुँह में BABA भर के 
जिगर के हर ग़म को थूंक दिया 
Apsara Pencil से draw किये 
उस के हर sketch को फूंक दिया 
दिल के ज़खम को Khushboodar 
Antiseptic Cream Boroline से भर लिया 
और अपनी चड्डी में ही ख़ुश हाल 7UP के 
Cool To Be Clear Fido Dido को 
याद करके ख़ुद को refresh कर लिया .. 

जय हिंद जय दूरदर्शन 

કાગડો થઇ લઇ ઉડે

છાપરે બેસીને છત્રી ખોલવા માંગી હતી ***
કાગડો થૈ લૈ ઉડે એવી હવા માંગી હતી

નભ ન હો ઝાંખુ ધરાનાં તેજથી એવી નિશા
મુગ્ધ આંખે તારલા અવલોકવા માંગી હતી 

ના તમે આપી કુહાડી કેમ..સમજાયું હવે 
એ જ શાખા, જ્યાં હું બેઠો, કાપવા માંગી હતી

સાવ આડા વેણ વેરી વેર કરતી જીભડી
પ્રિયને ત્રણ શબ્દ સીધા બોલવા માંગી હતી

નીત નવ્યાકાર સંગે મોહપાશે બાંધતી 
આ નજર આકારથી છૂટી જવા માંગી હતી 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

              મેલેરીયા પુરાણ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ચાર ક્ષણ વરસાદ નીચે ભીજવા માંગી હતી 
એ પછી મેડીકલે ડોલો દવા માંગી હતી 

દ્વાર સાંજે વાસતાં વ્હાલો ભુલે..એવી દુઆ
મચ્છરોએ રક્ત મારુ પી જવા માંગી હતી

ખાજ ના આવે મને, છો કામ એ કરતા રહે 
એમ સઘળી રાત નિશ્ચલ પોઢવા માંગી હતી

શીશ ચડ્યું, અંગ ધગ્યા, ત્રાકકણ ઘટતાં ગયા 
બે રજાઈ મેં વધારે ઓઢવા માંગી હતી 

લૈ ગયા સાહેબ થપ્પી, ભાર હળવો થૈ ગયો 
આમ તો પૈ એક પણ ક્યાં ખર્ચવા માંગી હતી 

મિત્ર સૌ...

મિત્ર સૌ બોદા નીકળશે શી ખબર  ***
જીભથી મોટા નીકળશે શી ખબર

ચામથી અખરોટ જેવા લાગતાં
હામથી પોચા નીકળશે શી ખબર

એક સાથે ચાલતાં શરુઆતમાં
પંથમાં નોખા નીકળશે શી ખબર

મન ટહુક્યું જોઇને જે વાદળો 
ધુમ્રનાં ગોટા નીકળશે શી ખબર

ના કદી ફળ્યા મને લીધા પછી 
શૅરનાં સોદા નીકળશે શી ખબર 

તેલ દૈ દૈ મગફળી ભેગી કરી
રિક્ત એ ફોફા નીકળશે શી ખબર

સોગમાં દિવસે સુતેલું કૂતરુ
રાતમાં રોવા નીકળશે શી ખબર

ભરબપોરે ધોમધખતા સુર્યને 
સાંજનાં સોજા નીકળશે શી ખબર

પુસ્તકો મારા એ ગોઠવતી હતી 
આપના ફોટા નીકળશે શી ખબર 

પેટ મારૂ ખોલતાં પીએમમાં 
સેવ ખમણ લોચા નીકળશે શી ખબર

ભેરવાયો

હરિએ મને હેતથી જે જે આપી

સદા એ બધી વસ્તુઓથી ધરાયો,

કરી જાતે વરણી ઘણું હુંયે લાવ્યો 

કહું શું હરેક ચીજમાં ભેરવાયો.

ખરીદીને એક સ્વપ્ન જંગી રકમનું

અરે ! પેશગી દઈ ઘણું પોરસાયો,

સરળ હપ્તે બાકી રકમ ભરતા અંતે 

ન સપનું કમાયો ન આખો મરાયો.

મળે પૂર્ણ અંકોના પાકા હિસાબો 

મને ત્યાં લગી હાજરીએ રખાયો,

પછી દાખલામાં લઘુ આંકડો હું

અતિસૂક્ષ્મ એવો કહી અવગણાયો.

ઉતારી પ્રથમ દૂર જોવાના ચશ્મા 

બતાવી દુલ્હન દૂરથી, કહીને સુંદર 

નરી આંખે આંજી ઝબક, હાથ ખેંચી

બનાવી દુલ્હો માયરામાં લવાયો.

સુતેલા હશે કૈંક સસલાઓ રસ્તે

તું આગળ થશે કાચબાની ગતિએ 

મને આ કથા વેંચી વેંચી એ માણસ

બન્યો પોતે સસલો અને હું ડઘાયો.

હતી એ ખબર ફક્ત શ્રીરામને કે 

હું ક્યા માહ દિવસથી આવ્યો જગતમાં,

પછી જન્મ તારીખના દાખલામાં 

મને એક જૂનેથી રમતો કરાયો.

તમે જો હો સુરજ તો છે સાવ છેડે 

ભ્રમણ આપના સૂર્યમંડળમાં મારું

અલગ વાત છે એક અવધિ પછી પણ

ન રોશન થયો હું ન તમને ભળાયો.

પ્રભુની વ્યથા

    નિરંતર ધૂમ્રસેરો માંહે દમ્યો છું ઘડીભર શ્વાસ લેવા દે 
 ભગત..લે આજ તો તુંને હું નમ્યો છું ઘડીભર શ્વાસ લેવા દે

   ફરી આવી ગયો ગોતી તરત બીજુ દરદ કૈં કાજ છે કે નૈં 
   હજૂ તો આગલું વારી વિરમ્યો છું ઘડીભર શ્વાસ લેવા દે

સુખે મ્હારાજ થૈ ફરતો વ્યથાએ શ્વાન સમ નતપૂંછ કરગરતો
   અદાકારીઓ તારી ખૂબ ખમ્યો છું ઘડીભર શ્વાસ લેવા દે 

 ગયો ગળચી બધા વ્યંજન મુખે મારા ધરી..ખાલી સુંઘાડીને
  કદી ના ભોગ મેં ખાધો..તે ગમ્યો છું ઘડીભર શ્વાસ લેવા દે

  મને પ્હેરાવીને વાઘા ચસોચસ હાર ભારેખમ-ને ઊપરથી
  રમાડ્યો તેં અહર્નિશ રાસ રમ્યો છું ઘડીભર શ્વાસ લેવા દે

 અધર નીરન્ધ્ર મારા તોય ગૅલનબંધ પિવરાવી ગયો ગોરસ !
   મનખ સામર્થ દેખીને કમકમ્યો છું ઘડીભર શ્વાસ લેવા દે

   હતો હું વ્યાપ્ત બ્રહ્માંડે તરંગો આવતાં ઝીલ્યા હયાતીનાં
   કિરણવેગે અહીં આવીને થમ્યો છું ઘડીભર શ્વાસ લેવા દે

    ન સીમાઓ મહીં સંકોચ ગુણ મારો છતાં બૂતે પુરાઈને
    નિરાકારી હું આકારોએ શ્રમ્યો છું ઘડીભર શ્વાસ લેવા દે

   નથી આબોહવા આવી કશે જો હું પ્રકાશોવર્ષ પરિહારી
   ધરા કૂંખે બની કૂંપળ ઉગમ્યો છું ઘડીભર શ્વાસ લેવા દે

તારો ખુબ આભારી છું..

મારા જન્મ પહેલાથી હું કવિ હતો.
તિમિરમાં રહેતો..આકારહીન કલ્પનો કરતો, 
નિરક્ષર હતો..ને લિપિહીન કવનો કરતો.
મારા જન્મ પછીયે હું કવિ જ થયો !
મારુ કવિ હોવું..એ
કદાપિ તારા પર નિર્ભર ન્હોતું. 
તારા આગમન પહેલા પણ હું કાવ્યો કરતો,  
તારા ગમન પછી પણ હું કવિ જ વધ્યો..
અલબત્ત, 
હું તારો ખુબ આભારી રહીશ;
કે, એક અદ્ભુત રસ વિષાદનો 
તેં મારા કાવ્યોમાં શામેલ કર્યો. 
મારુ યાદ આવવું તને.. હરગીઝ ફાયદેમંદ ન્હોતું ; 
પણ, તારુ યાદ આવવું મને, 
આજે પણ
અનિવાર્ય એટલે રહ્યું છે
કે તુંએ અપ્રેમ ભેંટ આપેલ
એ જથ્થાબંધ રસમાં 
હું મારુ જે ફાલતુ કાવ્ય ઝબોળું છું 
એ સ-રસ બની જાય છે ! 

Nostalgia

કશ્મીર તો હું કદી ગયો નથી 
પણ 
અઢી દાયકા પહેલા 
છૂટી ગયેલ 
મારા વતનની ગલીઓમાં ભમવા
વર્ષમાં એકવાર જરુર જઉ છું..
ત્યારે
ધોમધખતા તાપમાં ફરતાં ફરતાંય 
હ્રદય ગાઇ ઉઠે છે : 
કિતની ખુબસૂરત યે તસ્વીર હૈ 
યે કશ્મીર હૈ..યે કશ્મીર હૈ !  

જે ધુળમાં હું આળોટ્યો, ઉછર્યો, 
અનેક ખેલ ખેલ્યો
જ્યાં મારા બાળપગો અનંત દોડ્યા છે, 
જ્યાં એક યુગ અટકેલો છે,
એ ફૂટપાથો, એ પ્હોળી શેરીઓ
આજે પણ એવા જ દિલકશ છે, 
જેવા હું કાચી ઉમરે છોડીને આવેલો !  
એક ગોઝારી સવારે 
કુદરતે નિર્ણય લીધો 
ને પ્રાણપ્યારુ વતન છુટ્યું..
દિલધડક ખેલો છુટ્યા, લંગોટીયા દોસ્તારો છુટ્યા..
પછી..એકધારા ચઉદ વર્ષ વીતી ગયા,
ફરી એ ભુમિ પર પગ મુકતાં !

બસ
આજે
એકલો જ વિચરવા નીકળી પડું છું
એ લાંબી, પ્હોળી, રમ્ય શેરીઓમાં
જ્યાં હું થપ્પો રમતા હજી સંતાયેલો છું 
ઓલા ઘરનાં ઓટલા નીચે...પેલા ટીપણાની પાછળ...
ક્યાંક હું મને જ ખોળી લઉ !!
મારો જ થપ્પો કરી દઉ ! 
એ જીગલા...બ્હાર નીકળ, જોઇ લીધો તને....
પછી
ચાલતો ચાલતો પહોંચુ છું
સંગ્રામસિંહજી હાઇસ્કૂલનાં વિશાળ પટાંગણમાં,
ગોંડલી નદીને કાંઠે..
અસંખ્ય છોકરાઓ કિલ્લોલ કરી રહ્યા છે,
ક્રિકેટ ખેલી રહ્યા છે..
મારી વહેતી આંખોમાં તલાશ જારી છે..
ગોઠણેથી ફાટેલું પેન્ટ પહેરેલો
બારેક વર્ષનો એ જીગલો
શેરીમાં ભલે ન જડ્યો 
નક્કી, અહીં તો હશે જ 
આટલામાં જ ક્યાંક ફિલ્ડીંગ ભરતો હોવો જોઇએ !
એ મુફલિસ જો મને એકવાર મળી જાય
તો એને બાથમાં લઇ વળગી પડ઼ુ !
ને એનામાં ઓગળી 
એની સાથે ફરી એના યુગમાં જતો રહું.....

હેમ : પૂરક કાવ્ય ૧

તારી તો કેવી રુપાળી છે જીન્દગી             
તું મુજમાં કાં અટવાણી                                
હું નથી અમૃત‌ ઘાયલ કે નથી 
બરકત વીરાણી 
શું ઉકાળવાનો કલમથી 
લીટા તાણી  
આમાં નથી પઇની
કમાણી  
તેલ વગરની 
ઘાણી 
પ્રાણી 
હુઁ ભાગળનું 
તું રાણી 
વિચાર આગળનું 
મળશે પાણી 
સંગ કોરું પરાઠું કાગળનું  
બનશે રાજરાણી 
પછી ગાડું તે જ લાગશે ગળનું  
ભરી લાવશે કો'અદાણી 
કે અંબાણી, મઢેલું સોનેરી કાગળનું  


પ્રેમ 
કર્યો છે તને 
મેં એમ  
ચંદ્રને જોઇ ગગને 
ચકોરી જેમ 
વલખે; મોર દેખી થનગને 
ઢેલનું અંતર જેમ  
વ્હાલા મારા મયુરનાં રંગો મને 
શાને જાગ્યો તને વહેમ
ચળકાટ દ્રવ્યનો ખુશી દઇ જશે મને   
સુખાકારી મારી તો કેવળ ચિત્ર તારું
સદા રહેશે જેમ નું તેમ 
મારા અંતરપટે તારુ ઉજિયારું
છો ને હો બેરહેમ 
નભ; નિમ્ન ના વિચારું
મારી છે નેમ
તવ સુમુખ પ્યારું
હો ક્ષેમ  
એ જ મારું
હેમ  


તારી તો કેવી રુપાળી છે જીન્દગી                   પ્રેમ 
તું મુજમાં કાં અટવાણી                      કર્યો છે તને 
હુઁ નથી અમૃત ઘાયલ કે નથી                     મેં એમ 
બરકત વીરાણી                        ચંદ્રને જોઇ ગગને 
શું ઉકાળવાનો કલમથી                      ચકોરી જેમ 
લીટા તાણી                    વલખે; મોર દેખી થનગને 
આમાં નથી પઇની                      ઢેલનું અંતર જેમ 
કમાણી                   વ્હાલા મારા મયુરનાં રંગો મને 
તેલ વગરની                       શાને જાગ્યો તને વહેમ
ઘાણી              ચળકાટ દ્રવ્યનો ખુશી દઇ જશે મને  
પ્રાણી              સુખાકારી મારી તો કેવળ ચિત્ર તારું
હુઁ ભાગળનું                        સદા રહેશે જેમ નું તેમ
તું રાણી                  મારા અંતરપટે તારુ ઉજિયારું 
વિચાર આગળનું                        છો ને હો બેરહેમ 
મળશે પાણી                      નભ; નિમ્ન ના વિચારું 
સંગ કોરું પરાઠું કાગળનું                     મારી છે નેમ
બનશે રાજરાણી                        તવ સુમુખ પ્યારું
પછી ગાડું તે જ લાગશે ગળનું                    હો ક્ષેમ 
ભરી લાવશે કો'અદાણી                       એ જ મારું   
કે અંબાણી, મઢેલું સોનેરી કાગળનું                  હેમ 

Devdas : at the doorstep of Parvati's home

यकृत के विक्षत कोष हुए
अवशीत हुआ जठरानल भी
प्रिय आकर मेरे मुख में मधुरस
टपकाता...मैं जी जाता

जो इस व्याबाध का कारक है 
सो ही के कर उपचारक है 
करदक्ष वो छूकर प्राण अंगो में 
भर जाता...मैं जी जाता

नभ निष्ठुर ने आह्लाद किया
मूक दर्शक बन अभिताप दिया
परितप्त मेरे तन पर थोडा जल 
बरसाता...मैं जी जाता

करने तुमको विस्मृत प्रिये 
भटका हुँ मधु से प्रीत किये 
कोई बिध नयनों से तुम आनन 
बिसराता...मैं जी जाता

शत मोह भरे मन मण्डल से
शत पीर भरे तन पिंजर का,
अविरत अविनय उपभोग समय पर 
रुक पाता...मैं जी जाता

प्रति पल है शिथिलता की ग्लानि 
चुभ नित्य रही अपरिध हानि 
सखी कर तेरे मुझ कर में निरंतर 
रख पाता...मैं जी जाता

जैसे तटिनी सागर से मिले
कण रसपाकज के पय में घुले
मुझसे रच ऐसा स्थायी समन्वय
प्रिय आता...मैं जी जाता

प्रिय आता...मैं जी जाता

शैशव घट से मन को भाता, प्रिय आता
सुख की मंजूषा छलकाता , प्रिय आता
शशि किरणों सी देने शाता, प्रिय आता
निस्सौरभ वन को महकाता, प्रिय आता

प्रिय आता...मैं जी जाता
Had my beloved come in my life, 
i would have lived longer.....

( I have posted this poetry at www.songsofyore.com in the comment section of the post "jigar" on 3/9/15 with my original name.
I have created this poetry inspired by Harivansh Rai Bachchan's "koi gaata main so jaata" (Aalap, 1977). Adopted only the format of that song and not taken any line from it.)

નિરાંત છે હમણા !

એકદમ નિરાંત છે.

સતત નિરાંત છે.

તમે નથી...તો હાલ

કેવી મસ્ત નિરાંત છે !

કોઇ બીજુ...ક્યાઁ હવે નવરું છે

કાંકરીચાળો કરવા આ જળમાં

એક મોજીલો દરીયો

એક અરસાથી પ્રશાંત છે

કેવી અદભુત નિરાંત છે !

એક તમને જોઈને...ચડતી હિલોળે

ઊર્મિઓ હજાર આ હ્રદયમાં

હવે અહલ્યા સમ

નિર્જીવ આ ખડકમાં

કોઈ સ્પંદન નથી...સંવેદન નથી

ન હરખની અનુભૂતિ ન કલ્પાંત છે

કેવી સંગીન નિરાંત છે !

ક્યાં લગી ચાલતું હશે

એક અસાર અને મ્લાન શ્વસન

  કોઈ શરીરમાં...જીવ ગયા પછી !

 તમે લઇ ગયા સાથે જે દેહ કેરો જીવ

એ તો નિશ્ચેત છે ત્યારથી

મૃત હજુ જાહેર થયો નથી

સદેહે અનોખો આ દેહાંત છે

કેવી અનોખી નિરાંત છે !

તમે નથી...તો હાલ

  કેવી મસ્ત નિરાંત છે !

खुब ज निरांत छे
तमे नथी...तो हाल
केवी मस्त निरांत छे !
कोई बीजु...क्यां हवे नवरु छे
कांकरी चाळो करवा आ जळ मां
एक मोजीलो दरीयो
एक अरसा थी प्रशांत छे
केवी अद्भुत निरांत छे !
एक तमने जोई ने...चड़ती हिलोळे
ऊर्मिओ हजार आ ह्रदय मां
हवे अहल्या सम
निर्जीव आ खड़क मां
कोई स्पंदन नथी...संवेदन नथी
न हरख नी अनुभूति न कल्पांत छे
केवी संगीन निरांत छे !
क्यां लगी चालतु हशे
एक असार अने म्लान श्वसन
कोई शरीर मां...जीव गया पछी !
तमे लई गया साथे जे देह केरो जीव
ए तो निष्चेत छे त्यार थी
मृत हजु जाहेर थयो नथी
सदेहे अनोखो आ देहांत छे
केवी अनोखी निरांत छे !
तमे नथी...तो हाल
केवी मस्त निरांत छे !

मैं सोया अँखियाँ मींचे

कभी किसी को क्षमा देना
तो मुझे आता नहीं था
और वीर भी बनना था
फीर एक नया सुभाषित :
'आलस्य वीरस्य भूषणम्'
मैंने ख़ुद बना लिया
और वीर बन गया !
स्कूल में दोस्तों ने भी
यही तो सीखाया था :
आज करे सो कल कर
कल करे सो परसो...
ये मुझे बड़ा अनुकूल लगा
और मैं हुशियार भी बहुत था
आगे दो लाइनें अपनी जोड़ दी :
परसो करे सो कभी मत कर
अभी सो जा कुछ अभी मत कर !
बड़े लोगो की सीख भी
मैंने इस तरह दिमाग में उतारी
कि दिल को तसल्ली हो
और आत्मा को सुकून मिले
जैसे चाचा नेहरु का उपदेश :
'आराम ही राम है'
मैं बस आराम करता रहा
आलस्याभूषण पहनकर
विश्राम करता रहा....
इसी विश्रान्ति में ये ख़बर न रही
जो लड़की बहुत पसंद थी
उसकी कब शादी हो गई !
सोते सोते गुज़र गई रात रे
दिन भी पलक झपक निकल गये
अवसरों से लदे जहाज गुज़र गये
दूर से अपनी चमक दिखाकर
हीरा पन्ना ओ पुखराज गुज़र गये
क्युँ कि सोने से ज़्यादा
मुझे सोने में दिलचस्पी थी
कभी मैंने ईश्वर से मांगा भी यही होगा :
नींद से मेरा दामन भर दे या अल्लाह
फीर चाहे दिन आधा कर दे या अल्लाह ||